Οι Μυστικοί

Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο που κυκλοφορεί στις ταβέρνες των συνοριακών πόλεων της Αυτοκρατορίας. Δύο άντρες κάθονται να πίνουν και ο ένας χαμηλώνει τη φωνή του και λέει στον άλλο: «Προσοχή, ακούω ότι η πόλη είναι γεμάτη από Μυστικούς.» Ο άλλος κοιτάζει γύρω του, σηκώνει τους ώμους και απαντάει: «Ξέρω. Τρεις από αυτούς κάθονται στο τραπέζι μας.» Δεν είναι ιδιαίτερα αστείο, αλλά τίποτα γύρω από τους Μυστικούς δεν είναι ιδιαίτερα αστείο.

Οι Μυστικοί είναι η υπηρεσία πληροφοριών της Ορελιανής Αυτοκρατορίας και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο δίκτυο κατασκόπων που υπάρχει στον Γνωστό Κόσμο. Θεωρητικά, ανήκουν στο Σκρίνιο των Βαρβάρων, το υπουργείο εξωτερικών και διπλωματίας της Αυτοκρατορίας, με το οποίο οι Μυστικοί έχουν μια σχέση που θυμίζει περισσότερο ανταγωνισμό παρά συνεργασία μεταξύ ίσων. Στην πραγματικότητα, σχεδόν κάθε διπλωμάτης και υπάλληλος του Σκρίνιου είναι και Μυστικός. Το αντίστροφο όμως δεν ισχύει και αυτό είναι το κλειδί για να καταλάβεις τι είναι οι Μυστικοί: ένας οργανισμός που έχει διαποτίσει κάθε επίσημο θεσμό της Αυτοκρατορίας, αλλά εκτείνεται πολύ πιο μακριά από αυτούς.

Αυτοί οι Μυστικοί που δεν ανήκουν στο Σκρίνιο είναι όχι μόνο πολύ περισσότεροι, αλλά και πολύ πιο επικίνδυνοι. Είναι οι αόρατοι, αυτοί που δεν φέρουν τίτλο, δεν κάθονται σε επίσημα γραφεία και δεν έχουν διπλωματική ασυλία. Είναι η τροβατρίτσε, που τραγουδάει σε μια ταβέρνα στα σύνορα και ακούει τις συνομιλίες στρατιωτικών αξιωματικών. Είναι ο ταβερνιάρης, που χαμογελάει πάντα και θυμάται κάθε πρόσωπο που έχει περάσει από την πόρτα του τα τελευταία δέκα χρόνια. Είναι η τυφλή ζητιάνα στη γωνία του δρόμου, που ακούει πολύ καλύτερα από όσο θα έπρεπε. Είναι ο αριστοκράτης με τις πολλές γυναικείες γνωριμίες, που βρίσκεται πάντα στα κατάλληλα δείπνα και τις σωστές στιγμές.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη δύναμή τους. Δεν μπορείς να προφυλαχθείς από κάτι που δεν ξέρεις πού βρίσκεται και ακόμη λιγότερο αν βρίσκεται παντού. Οι Μυστικοί δεν περιορίζονται στα εδάφη της Αυτοκρατορίας. Βρίσκονται σε όλα τα μήκη και πλάτη του Γνωστού Κόσμου, σε φιλικές και εχθρικές χώρες, σε πόλεις που ελέγχει η Αυτοκρατορία και σε πόλεις που ονειρεύονται να τη δουν να καίγεται.

Η μεθοδολογία τους είναι αυτό που τους κάνει ιδιαίτερα αποτελεσματικούς και ταυτόχρονα ιδιαίτερα διεφθαρμένους. Χαρακτηριστική τακτική τους είναι να χρηματοδοτούν ή να ιδρύουν οι ίδιοι συντεχνίες κλεφτών και άλλες εγκληματικές οργανώσεις. Σε εδάφη φιλικά ή ουδέτερα, αυτές οι οργανώσεις χρησιμεύουν ως δίκτυα συλλογής πληροφοριών και άσκησης ελέγχου, που δεν αφήνουν ίχνη πίσω τους. Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι ο επικεφαλής μιας συντεχνίας διαρρηκτών δίνει αναφορά σε κάποιον αξιωματικό των Μυστικών, και ακόμα και αν το αποδείξει, ο αξιωματικός θα έχει εδώ και καιρό εξαφανιστεί. Σε εχθρικά βασίλεια, η τακτική είναι πιο επιθετική: οι Μυστικοί πυροδοτούν αναταραχές, διοχετεύουν εφόδια και όπλα σε αντικαθεστωτικές δυνάμεις και κάνουν τη ζωή των εχθρών της Αυτοκρατορίας όσο πιο δύσκολη γίνεται χωρίς να κηρύξουν επίσημα πόλεμο.

Αυτή η πτυχή της λειτουργίας τους αποκαλύπτει και τον βαθμό στον οποίο η Αυτοκρατορία είναι διατεθειμένη να διαρρήξει τους ηθικούς φραγμούς για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της. Χρηματοδοτώντας μια συντεχνία κλεφτών, χρηματοδοτείς δολοφονίες, εκβιασμούς, εμπόριο σκλάβων και κάθε άλλο έγκλημα που αυτή η συντεχνία διαπράττει. Οι Μυστικοί το γνωρίζουν, η Αυτοκρατορία το γνωρίζει, πρακτικά το γνωρίζουν οι πάντες. Φυσικά, κανείς δεν μιλάει γι' αυτό επίσημα, γιατί ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Η εσωτερική δομή των Μυστικών είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει πολλούς αναλυτές, διπλωμάτες και κατασκόπους, και κανείς δεν την έχει κατανοήσει πλήρως. Επικεφαλής είναι τυπικά ο ίδιος ο Αυτοκράτορας, αλλά αυτό είναι μάλλον τιμητικός τίτλος παρά περιγραφή της πραγματικής λειτουργίας. Η αλήθεια είναι ότι η ιεραρχία είναι τόσο πολύπλοκη και τόσο σκοπίμως αδιαφανής, που ακόμα και μέσα στον οργανισμό λίγοι γνωρίζουν πλήρως πώς λειτουργεί το σύνολο.

Αυτό έχει συνέπεια ένα από τα πιο τραγικά χαρακτηριστικά των Μυστικών: δεν είναι σπάνιο για μεμονωμένους πράκτορες να βρίσκονται σε απέναντι στρατόπεδα ή να δρουν αντίθετα μεταξύ τους χωρίς να το γνωρίζουν. Δύο Μυστικοί μπορεί να υπηρετούν διαφορετικούς ανωτέρους, οι οποίοι είτε δεν συνεννοούνται μεταξύ τους ή ακόμα και ενεργούν ανεξέλεγκτα από τον κεντρικό έλεγχο. Το αποτέλεσμα είναι μια τραγελαφική κατάσταση, όπου ο ίδιος οργανισμός μπορεί να υποστηρίζει ταυτόχρονα δύο αντίπαλες φράξιες σε μια εμφύλια σύρραξη, τόσο από δόλο όσο και από έλλειψη συντονισμού.

Στον Γνωστό Κόσμο, οι Μυστικοί είναι ταυτόχρονα ένα εργαλείο της Αυτοκρατορίας και ένα τέρας που η Αυτοκρατορία δεν ελέγχει πλήρως. Κανείς, ούτε καν ο Αυτοκράτορας, δεν ξέρει πόσοι είναι. Κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο πραγματικός ηγέτης τους σε μια δεδομένη στιγμή. Και κανείς, ακόμα και αυτοί που νομίζουν ότι τους έχουν ως συμμάχους, δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι αυτό θα παραμείνει αλήθεια αύριο.

Για τους ήρωες που περιπλανιώνται στον Γνωστό Κόσμο, αυτό έχει μια πολύ συγκεκριμένη πρακτική συνέπεια: σε οποιαδήποτε πόλη, σε οποιοδήποτε λιμάνι, σε οποιοδήποτε δρόμο, υπάρχει κάποιος που παρακολουθεί, που ακούει, που κρατάει σημειώσεις. Κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα (μάλλον γρήγορα), αυτές οι πληροφορίες θα φτάσουν σε κάποιον που θα αποφασίσει τι να κάνει με αυτές.

Το ερώτημα δεν είναι αν οι Μυστικοί ξέρουν για σένα. Το ερώτημα είναι τι σκοπεύουν να κάνουν με αυτό που ξέρουν.