ΑΝΔΡΑΓΑΘΗΜΑ

Είχα καιρό να κάνω στατιστικά διάσημου χαρακτήρα. Ως ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της σύγχρονης φαντασίας, ο Γκέραλτ της Ρίβια, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη παρουσίαση: μάγος-μεταλλαγμένος, επαγγελματίας θηριοκτόνος, πολεμιστής με αυστηρό κώδικα τιμής σε σκληρούς τόπους που μοιάζουν πολύ με τον Γνωστό Κόσμο.

Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο που κυκλοφορεί στις ταβέρνες των συνοριακών πόλεων της Αυτοκρατορίας. Δύο άντρες κάθονται να πίνουν και ο ένας χαμηλώνει τη φωνή του και λέει στον άλλο: «Προσοχή, ακούω ότι η πόλη είναι γεμάτη από Μυστικούς.» Ο άλλος κοιτάζει γύρω του, σηκώνει τους ώμους και απαντάει: «Ξέρω. Τρεις από αυτούς κάθονται στο τραπέζι μας.» Δεν είναι ιδιαίτερα αστείο, αλλά τίποτα γύρω από τους Μυστικούς δεν είναι ιδιαίτερα αστείο.

Επιστρέφω μετά από ένα μικρό διάλειμμα λόγω μετακόμισης. Αυτές οι περίοδοι αναγκαστικής παύσης έχουν δυσκολίες σε πολλά επίπεδα και σε αποσπούν από τη ρουτίνα, αλλά σου δίνουν και χρόνο να σκεφτείς. Σκέφτηκα λοιπόν ότι είναι καλή ευκαιρία να πω λίγα λόγια για τον άνθρωπο πίσω από το ΑΝΔΡΑΓΑΘΗΜΑ, γιατί νομίζω ότι έχει σημασία. Τα παιχνίδια δεν εμφανίζονται μαγικά από το τίποτα, αλλά φτιάχνονται από ανθρώπους με συγκεκριμένες εμπειρίες, αγάπες και εμμονές, και αυτές αφήνουν πάντα το αποτύπωμά τους στο τελικό αποτέλεσμα.

Όταν σχεδίαζα το ΑΝΔΡΑΓΑΘΗΜΑ, το ζάρι δεν ήταν αυτονόητο. Σκέφτηκα σοβαρά διάφορες εναλλακτικές, όπως το 1d6, το 1d10 και το 3d6 και κάθε ένα από αυτά έχει τα πλεονεκτήματά του. Τελικά κατέληξα στο d20 και υπάρχουν συγεκριμένοι λόγοι για αυτό.

Ίμερος σημαίνει πόθος, ή μάλλον την κατάσταση κατά την οποία η σκέψη μας προσκολλάται σε κάτι, το σκεφτόμαστε έντονα, γινόμαστε μανιακοί να το αποκτήσουμε, γιατί το έχουμε βάλει ως στόχο.

Συνεχίζουμε τις προσθήκες στο Τερατολόγιο με έναν νεκροζώντανο που δεν θα ήθελες να συναντήσεις ούτε στη στεριά ούτε στο νερό, μάλλον δεν θα ήθελες να χτυπήσεις με σπαθί ή δόρυ και σίγουρα δεν θέλεις να χτυπηθείς από αυτόν.