Ίμερος σημαίνει πόθος, ή μάλλον την κατάσταση κατά την οποία η σκέψη μας προσκολλάται σε κάτι, το σκεφτόμαστε έντονα, γινόμαστε μανιακοί να το αποκτήσουμε, γιατί το έχουμε βάλει ως στόχο.
Υπάρχει μια εικόνα της μαγείας που έχουμε όλοι στο μυαλό μας: ο μάγος στον πύργο του, με τα βαριά βιβλία και τα μυστικά ξόρκια που "τελειώνουν" μετά τη χρήση. Αυτή η εικόνα προέρχεται κυρίως από τα κλασικά παιχνίδια ρόλων και δεν έχει καμία σχέση με το πώς αντιλαμβάνονταν τη μαγεία οι άνθρωποι που πραγματικά την πίστευαν.
Είναι περίπου μεσάνυχτα και η απόλυτη ησυχία σπάει από μια ξαφνική βροντή. Ένα έντονο κίτρινο φως ανάβει και σβήνει, κάνοντας τον σκοτεινό πύργο να μοιάζει με φάρο, για μια στιγμή. Ο άρχοντας του κάστρου, ο μάγος Θεοδέριχος, δέχεται μια απρόσκλητη επίσκεψη από έναν παλιό γνωστό.
Αναφέρομαι φυσικά στα κλασικά wands του Dungeons & Dragons, που είναι μαζί μας από την πρώτη έκδοση του παιχνιδιού. Πλέον έχουν αλλάξει αρκετά ώστε να είναι αγνώριστα, αλλά η αρχική εκδοχή ήταν ραβδάκια που περιείχαν περιορισμένο αριθμό από χρήσεις για ένα συγκεκριμένο ξόρκι (ανάλογα με το ραβδάκι).